De confrontatie

Weken, nee, niet liegen, maanden had ik de confrontatie al uitgesteld. Maar gisteren ging ik mijn angsten aan. Natuurlijk hield ik mijzelf voor de gek. Mijn informante had mij namelijk al laten weten hoe het ervoor stond. Maar deze onaardige informante kon ik weer wegmoffelen onder de badkamerkast. Zij zou niets verder vertellen. Verbannen die gegevens!Mijn personal trainer liet mij echter in niet mis te verstane woorden weten dat ik de afgelopen maanden maar liefst 3.5 kilo aangekomen was en dat ik dus mijn 'goal' niet bereikt had. Mijn goal was namelijk tegengesteld. Of ik niet beter voor nu een wat lagere 'goal' in kon stellen.....Ja, duh....6 kilo eraf in 2 maanden. Dat wil ik! Natuurlijk stemde hij daarmee in.Ondertussen heeft hij niet door dat ik al ren door alleen maar mijn polsen te bewegen en dat ik met hetzelfde gemak mijn zoontje van 7 op het balanceboard plaats als er een totale bodyscan wordt gemaakt. 'Goed gedaan', is dan zijn reactie, 'maar je BMI is nu wel erg laag'. Ondertussen zie ik mijn Mii popje slinken tot een slanke madam. En dat is kicken! Goal bereikt!

Oh meisje....

Voel mij al drie dagen beroerd maar deze videoclip bracht toch even een glimlach op mijn gezicht. Met dank aan mijn jongste zus die mij dit stuurde als reactie op mijn berichtje gisteren.

Verwachtingen.

Afgelopen week ben ik tot de conclusie gekomen dat ik niet de vrouw/moeder ben die ik 14 jaar geleden verwachtte te zijn. Aangezien ik wel geloof in 'je bent nooit te oud om te leren' is het nu tijd om maatregelen te nemen.

Het smaakt nog steeds goed

Het was lang geleden dat ik deze Mexicaanse kipsalade heb gemaakt maar ik voorspel dat het weer een hit wordt voor deze zomer. Gisteren op het feestje voor mijn inmiddels 12-jarige dochter in ieder geval wel.

Chaos

Bijna 2 jaar geleden alweer. Over regelmatigheid gesproken. Er ontbrak mij vaak de inspiratie en tijd om iets te schrijven. Ook onzekerheid speelt hierin een rol. Toch heb ik gisterennacht besloten om opnieuw te starten. Waarom? Omdat ik zoveel gedachten in mijn hoofd heb die ik er gewoonweg uit wil hebben. Noem het mijn eigen vorm van therapie. Veel kan ik kwijt in al mijn creatieve uitingen maar veel blijft ook zitten en wordt een warboel in mijn hoofd. Chaos dus! Voeg daarbij de chaos die af en toe in mijn werkkamer heerst et voila: puinhoop compleet. Dus eruit met die gedachten, al dan niet diepzinnig. Gewoon schrijven over dingen die mij bezig houden en/of dingen die ik aan het maken ben. Gewoon......

En oja, ik ga ook weer meer foto's maken. Niet alleen van mijn sieraden maar van de dingen om mij heen. Want ook dat heb ik helaas laten verslonzen.

Nieuwsgierig naar mijn chaotische werkkamer (die ik overigens vandaag nog wil opruimen, maar dat roep ik dan ook alweer enkele weken) ? Check this:
Eerst een mooi stukje van mijn kamer, dat verlaagt voor mij enigszins de drempel om DIE andere te plaatsen.